Επιλογή Σελίδας

Ο μικρός Ετιέν… μια ιστορία ιεραποστολικής πορείας

14 Οκτ, 2021 | Ακολουθήστε Μας

Οι ιεραποστολικές περιοδείες στο Βόρειο Καμερούν είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία, καθώς ταξιδεύεις σε ένα ανεπανάληπτο κράμα χρόνου παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος. Έτσι, ακόμα και τα ασήμαντα που υποπίπτουν στην αντίληψή μας, αναδεικνύονται όχι μόνον σημαντικά αλλά και μοναδικά.

Βέβαια, κάποια πράγματα αναδεικνύουν την τραγικότητα κάποιων καταστάσεων και καλούμεθα αυτόματα να ανασύρουμε δυνάμεις πνευματικές και ψυχικές, που να μας δώσουν το κουράγιο και την δύναμη να τις αντέξουμε, για να μπορέσουμε να τις βοηθήσουμε κατά το μέτρο των δυνάμεών μας και αν όχι, απλά να τις αναφέρουμε στον Κύριο του Αμπελώνος και να τις αποθέσουμε στην δική Του κρίση. Kαι τότε συμβαίνουν πράγματα παράδοξα και μοναδικά.

καμερουν

Οι ενορίτες στο χωριό Μπάιγκα

Σε κάποια περιοδεία τράβηξε την προσοχή μου ένα μικρό παιδί… Κάθε μέρα το έβλεπα στο ίδιο σημείο σ’ ένα δένδρο δίπλα στον δρόμο. Ένα πρωινό σταμάτησα, το πλησίασα και του πρόσφερα μερικές καραμέλες. Τον έλεγαν Ετιέν (Στέφανο). Δεν δυσκολεύτηκα να καταλάβω ότι δεν μπορούσε να περπατήσει από το πρόβλημα της πολιομυελίτιδας. Την επομένη το πρωί αγοράσαμε ένα καινούργιο τρίτροχο ποδήλατο και του το προσφέραμε. Το παιδί μας ευχαρίστησε και έφυγε.

Το ίδιο βράδυ καθόμουν στον περίβολο του Ιεραποστολικού Κέντρου του Κατράνγκ και ξαφνικά ο φύλακας με ειδοποίησε ότι κάποιος θέλει να με συναντήσει. Ήταν ο αδελφός του παιδιού, που ήρθε κρατώντας στα χέρια του ένα ζωντανό κοτόπουλο. Με πλησίασε με σεβασμό και με φωνή τρεμάμενη μού είπε: «Με στέλνει ο πατέρας μας… Να τον συγχωρείτε, αλλά είναι μεγάλης ηλικίας και δεν μπορεί να περπατήσει πολύ. Σας ευχαριστεί για το δώρο που κάνατε στον μικρό μου αδελφό. Για μας είναι κάτι πολύ μεγάλο. Σας παρακαλεί να δεχθείτε αυτό το μικρό δώρο… Δεν έχουμε κάτι αντάξιο της αγάπης σας».

Τον ευχαρίστησα και πήρα το δώρο τους. Είναι συγκινητική και αξιοθαύμαστη, η αξιοπρέπεια και η ευγένεια με την οποία η κόσμος που διακονούμε δέχεται την κάθε ευεργεσία της εκκλησιαστικής φιλανθρωπίας.

Από τότε που χαρίσαμε το ποδήλατο στον Ετιέν, μπορούσες να τον βλέπεις σε κάθε εκκλησιαστική σύναξη. Ξυπνούσε χαράματα και σιγά-σιγά έπαιρνε τον δρόμο για την Εκκλησία που θα γιόρταζε ή θα λειτουργούσε.

καμερουν

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Καμερούν κ. Γρηγόριος με τον Ετιέν την ημέρα που απόκτησε το τρίτροχο ποδήλατο.

Ίσως κάποιοι διαβάζοντας την τελευταία φράση θεωρήσουν ότι, όλες οι εκκλησίες θα βρίσκονταν σε μια λογική απόσταση που θα μπορούσε να διανύσει ένα παιδί με ένα παρόμοιο αμαξίδιο και προχωρώντας ουσιαστικά με την δύναμη των χεριών του. Στην περίπτωση όμως του Ετιέν θα πρέπει να υπολογίσει αποστάσεις μέχρι και δέκα χιλιόμετρα σε κακοτράχαλους ή ανύπαρκτους χωματόδρομους και άλλα τόσα για να ξαναεπιστρέψει σπίτι του.

Όλοι, ουσιαστικά, θαυμάζουν αυτό το παιδί για το θάρρος και τον αγώνα που κάνει, για να δείχνει πάντα την ευγνωμοσύνη του προς τον Θεό. Αυτές όμως είναι ουσιαστικά οι αλλαγές και οι διαφορές που μπορεί να επιφέρει μόνον ο Ευαγγελικός Λόγος σ’ αυτόν τον κόσμο. Και αυτόν τον Λόγο αγωνιζόμαστε να προσφέρουμε στον κόσμο του Κυριωνύμου Αμπελώνος της Κεντρικής Αφρικής.

 

† Ο Καμερούν Γρηγόριος

Κοινοποίηση

Διαβάστε επίσης: 

Ο Αφρικανός δάσκαλος και η θυσιαστική προσφορά του

Ο Αφρικανός δάσκαλος και η θυσιαστική προσφορά του

Πολλές φορές έχω γράψει για την θυσιαστική και ολοκληρωτική προσφορά των ιθαγενών δασκάλων. Είναι μία προσωπική μαρτυρία μέσα από τις διάφορες επισκέψεις μου σε σχολεία των απομακρυσμένων περιοχών, που οι συνθήκες διαβίωσης είναι σκληρές και απάνθρωπες. Γι’ αυτό σε...

Διαβάστε Περισσότερα
Μάλλον μου απάντησαν: «Αληθώς Ανέστη»

Μάλλον μου απάντησαν: «Αληθώς Ανέστη»

Τι είναι η Μεγάλη Εβδομάδα; Δεν ρωτώ ρητορικά για να απαντήσω θεολογικά, αλλά μιλώ σε επίπεδο εσωτερικού μονολόγου, θέλοντας να ανασύρω τι είναι η Μεγάλη Εβδομάδα για μένα προσωπικά. Μεγάλη Εβδομάδα είναι η επιστροφή στην παιδική πατρίδα. Στις θύμησες μίας ξέγνοιαστης...

Διαβάστε Περισσότερα
22 χρόνια ιεραποστολής στην Ταϊβάν

22 χρόνια ιεραποστολής στην Ταϊβάν

Τον περασμένο Δεκέμβριο συμπληρώθηκαν 22 χρόνια από τότε που ήρθα στην Ταϊβάν, το 2000. Θυμάμαι πως βρέθηκα εδώ σαν να με έριξαν από ένα αεροπλάνο στην μέση του ωκεανού. Δεν ήξερα που βρισκόμουν, δεν γνώριζα την γλώσσα και επιπλέον έπρεπε να βρω τρόπο για να μπορέσω...

Διαβάστε Περισσότερα
Κάντε τη Δωρεά σας εδώ