«Μακάριοι οι νεκροί οι εν Κυρίω αποθνήσκοντες απ’ άρτι… ίνα αναπαύσωνται εκ των κόπων αυτών· τα δε έργα αυτών ακολουθεί μετ αυτών» (Αποκ. 14,13).
Με βαθυτάτη συγκίνηση αποχαιρετήσαμε στις αρχές Απριλίου του 2022 έναν ζηλωτή και αγωνιστή λευίτη, τον ιεραπόστολο π. Ερμόλαο Ιατρού, που με υποδειγματική αφοσίωση και θυσιαστικό πνεύμα διακόνησε το ιεραποστολικό σκάμμα της Αφρικής δεκαπέντε και πλέον χρόνια, κηρύττοντας το Ευαγγέλιο του Χριστού «πάση τη κτίσει».
Βαριά η απώλεια για την Εκκλησία ενός εκλεκτού, διαπρεπούς, χαρισματικού και ικανότατου κληρικού. Η Ορθόδοξη Ιεραποστολή δικαίως θρηνεί τον άοκνο, ταπεινό και ακαταπόνητο εργάτη του Αμπελώνος του Κυρίου στην αφρικανική γη, που υπηρέτησε με φιλανθρωπία όλους τους ανθρώπους, δίχως διακρίσεις φυλής, θρησκείας και καταγωγής.
Οφείλουμε μεγάλη ευγνωμοσύνη για το πολυσχιδές πνευματικό και κοινωνικοανθρωπιστικό έργο στις χώρες του Μαλάουι, της Τανζανίας και της Λιβερίας, αλλά κυρίως για το φρόνημα, το ήθος και τον τρόπο ζωής που με απλότητα και με απροσποίητη ευγένεια προσέφερε.
Άνδρας έμψυχος και τολμηρός, γενναίος και άφοβος, πλήρης αυταπαρνήσεως και παρρησίας προσέφερε τον εαυτό του στην ιεραποστολική διακονία, στην οποία τον συνόδευαν αγόγγυστα η πρεσβυτέρα Χρυσάνθη και τα τέσσερα τέκνα τους.
Φιλόθεος, φιλόχριστος και φιλακόλουθος αναλωνόταν συνεχώς για την μαρτυρία του ονόματος του Ιησού Χριστού, χωρίς να υπολογίζει κόπους, μόχθους, θυσίες και κάθε είδους εμπόδια που ανέκυπταν.
Σε όλη την πολυκύμαντη ιερατική του διακονία στάθηκε με ιδιαίτερο σεβασμό στον ανθρώπινο πόνο, προσφέροντας παραμυθία και συμπόνια στις χήρες, τα ορφανά και τους εμπερίστατους νεοφωτίστους αδελφούς μας στην Μαύρη Γη.
Αξιομακάριστε πατέρα Ερμόλαε, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ας σε αναπαύσει ως ουρανοπολίτη της βασιλείας Του και ας σε κατατάξει εν χώρα ζώντων και τόπω αναπαύσεως μετά των Αγίων και Δικαίων.
Η μνήμη σου ας είναι αιωνία.
