Στην υποσαχάρια Αφρική κανένα κομμάτι της καθημερινότητας των ανθρώπων δεν θεωρείται αυτονόητο. Η εναλλαγή των δύο μεγάλων περιόδων, βροχής και ξηρασίας, η η χρονική παράτασή τους επηρεάζουν σημαντικά την ζωή, η μάλλον την επιβίωση, εκατομμυρίων ψυχών.
Η περίοδος των βροχών, όταν δεν συνοδεύεται από έντονα καιρικά φαινόμενα, αναζωογονεί την ελπίδα, καθώς οι άνθρωποι μπορούν να σπείρουν λίγο καλαμπόκι και να βρουν εύκολα νερό για τις ανάγκες των οικογενειών τους αλλά και για τα ζώα τους. Από την άλλη, η παρατεταμένη ξηρασία, σε συνδυασμό με την δυσκολία εξεύρεσης νερού, δυσχεραίνει την καθημερινή ζωή.
Από τα πρώτα χρόνια της ιεραποστολικής μας διακονίας προσπαθήσαμε να συνδράμουμε σε κάθε υλική και πνευματική ανάγκη όλων των ανθρώπων που κατέφθαναν και καταφθάνουν κοντά μας ζητώντας βοήθεια.
Σε πρόσφατη επίσκεψή μας στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού των Μασσάι, του Ιποάσι, δάσκαλοι και μαθητές μας δέχθηκαν με πολλή αγάπη, σαν να μας ανέμεναν από καιρό.
Αμέσως έπεσαν πάνω μας, για να μας χαιρετήσουν και να μας καλωσορίσουν. Ο διευθυντής του σχολείου, ο οποίος είναι ορθόδοξος και ονομάζεται Ιωσήφ, μας υποδέχθηκε στο γραφείο του, το οποίο ταυτόχρονα χρησιμοποιείται και ως αποθήκη βιβλίων και τροφίμων για το μεσημεριανό φαγητό των παιδιών. Μας προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι πολλά παιδιά διέκοπταν την φοίτησή τους, επειδή οι οικογένειές τους δεν είχαν την δυνατότητα να πληρώσουν ένα μικρό αντίτιμο για το μεσημεριανό φαγητό τους η να προσφέρουν ένα σακί με λίγο αλεύρι η καλαμπόκι.
Πως είναι δυνατόν κατά την περίοδο του αιώνα της ευημερίας, της τεχνολογικής προόδου και των μεγάλων επιστημονικών ανακαλύψεων, να υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε η παιδιά που διακόπτουν το σχολείο, αφήνοντας τα όνειρά τους απραγματοποίητα για ένα σακί αλεύρι; Η κραυγή αγωνίας τόσων χιλιάδων παιδιών θα έπρεπε να μας ταρακουνήσει, αλλά δυστυχώς οι ισχυροί της γης, παραμένουν κλεισμένοι στην «απομόνωση» της δικής τους υπερπολυτελούς ζωής, αδιαφορώντας παντελώς για τον συνάνθρωπό τους, για τον πλησίον, που αργοπεθαίνει στην Αφρική, στην Ασία, δίπλα μας…
Στο άκουσμα του απογοητευτικού αυτού γεγονότος αποφασίσαμε να αποστέλλουμε, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, τα απαραίτητα χρήματα για την αγορά τροφίμων, ώστε όλα τα παιδιά του σχολείου αυτού να έχουν εξασφαλισμένο μεσημεριανό φαγητό και να μπορούν να φοιτούν απρόσκοπτα, ώστε να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους και να αναδημιουργήσουν ένα νέο κόσμο όμορφο και ανθρώπινο, χωρίς πολέμους και κοινωνικές ανισότητες.
Παράλληλα, η πάγια τακτική της Ιεράς Επισκοπής Αρούσας και Κεντρικής Τανζανίας για την καταπολέμηση της πείνας συνεχίζεται. Καθημερινά παρέχεται μικρό γεύμα με γάλα, μπισκότα η τσουρεκάκια (τα λεγόμενα μαντάζια) στα μικρά παιδιά που κάθε απόγευμα κατακλύζουν τους χώρους του Ιεραποστολικού Κέντρου στο Κινταμάλι της Ιρίνγκα.
Επίσης, με την συνεχή στήριξη και την βοήθεια όλων σας πραγματοποιούνται τα καθιερωμένα μεγάλα συσσίτια στα διάφορα χωριά μετά από κάθε Θεία Λειτουργία, στα οποία σιτίζονται πάνω από 600 άτομα. Η βοήθεια όμως δεν σταματά εκεί. Σε απομακρυσμένα χωριά διανέμονται δέματα τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης σε άπορες οικογένειες. Η ίδια δράση πραγματοποιείται και στα Ιεραποστολικά Κέντρα Ιρίνγκας και Αρούσας κατά τις εορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα, ώστε όσο το δυνατόν περισσότερες οικογένειες να μπορούν να καλύψουν ορισμένες από τις ανάγκες τους για μεγάλο χρονικό διάστημα ιδιαιτέρως κατά τις μεγάλες εορτές της Εκκλησίας μας.
Οι δράσεις μας για την καταπολέμηση της πείνας είναι μια προσπάθεια που βρήκε απήχηση από την πρώτη στιγμή δραστηριοποίησής μας στην Κεντρική Τανζανία. Η δική σας συνεχής αγάπη είναι αυτή που μας δίνει την δυνατότητα να συνεχίσουμε την ευλογημένη προσπάθεια.
Εκ της Ιεράς Επισκοπής
