Η Μαρτινίκα και η Γουαδελούπη, ως υπερπόντια διαμερίσματα, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της Γαλλικής Δημοκρατίας και κατ’ επέκταση ευρωπαϊκά εδάφη που βρίσκονται μακριά από την ευρωπαϊκή ήπειρο.
Γεννήθηκα στην Γουαδελούπη, σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον της Καραϊβικής, από Έλληνες γονείς, ένα γόνιμο κράμα Αφρικής, Ευρώπης και Ινδίας. Ωστόσο, μεγάλωσα στην Γαλλία, όπου μυήθηκα στην Ορθοδοξία από την μητέρα μου. Γνωρίζοντας τον μοναχισμό σε μία μη κανονική εκκλησία, επανήλθα αργότερα στους κόλπους της Ορθοδόξου Εκκλησίας και χειροτονήθηκα διάκονος και ιερέας. Όταν πάτησα το πόδι μου στην Μαρτινίκα σε νεαρή ηλικία, ήμουν παντελώς άπορος. Αναγκάστηκα έτσι να αγωνιστώ αδιάκοπα, αντιμετωπίζοντας πολλές δοκιμασίες.
Εδώ και σχεδόν σαράντα χρόνια, η παρουσία μου στην Μαρτινίκα αποτελεί μία ζώσα μαρτυρία της Ορθοδοξίας στην περιοχή. Καθημερινά ανταποκρίνομαι στις εκκλήσεις των ανθρώπων –Ορθόδοξων και μη–, που αναζητούν συμβουλές και στήριξη στις δοκιμασίες τους. Έχοντας ως πρότυπο την αγάπη του Κυρίου μας προς όλους, επιδεικνύω καλοπροαίρετη στάση, η οποία αποτελεί για τους μη ορθόδοξους αφορμή για να γνωρίσουν την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Στην ευλογημένη απομόνωση της Μαρτινίκας η ζωή μου, η οποία χαρακτηρίζεται από λιτότητα, κυλά υπό το φως της ελπίδας και της απόλυτης πίστης στον Χριστό, τον αλάνθαστο οδηγό μας. Με ταπεινότητα αφιερώνω ημέρες και νύχτες στην διακονία της Ενορίας, εναποθέτοντας τα πάντα σε Εκείνον, που αποτελεί την ανεξάντλητη πηγή δωρεών και ευλογιών.
Για 25 χρόνια κατοικούσα στα βάθη ενός δάσους, ένα χιλιόμετρο μακριά από το τελευταίο σπίτι του Morne Vert, σε ένα εγκαταλελειμμένο και ερειπωμένο κτίσμα που μου είχε παραχωρηθεί. Η πρόσβαση σε αυτό το καταφύγιο ήταν δύσκολη και επικίνδυνη.
Κάθε καλοκαίρι ταξιδεύω στην Ελλάδα και στο Άγιον Όρος. Αποταμιεύω με επιμέλεια όλον τον χρόνο, ώστε, με την χάρη του Θεού, να εξασφαλίσω ένα αεροπορικό εισιτήριο. Σε αυτά τα ιερά χώματα αντλώ την απαραίτητη πνευματική τροφή για την ψυχή μου, από τις ζωντανές πηγές της ζωής των αγίων ασκητών Πατέρων και την μεγαλοπρέπεια του Αγίου Όρους.
Η Ενορία που διακονώ, δεν διαθέτει μέχρι σήμερα δικό της ναό για την τέλεση των ακολουθιών. Για τον λόγο αυτό, χρησιμοποιούσαμε ναούς που μας παραχωρούσε με γενναιοδωρία η Καθολική Εκκλησία. Ωστόσο, πλέον, οι πόρτες αυτές έχουν κλείσει και δεν έχουμε πρόσβαση στους χώρους αυτούς.
Αντιμέτωποι με αυτή την δοκιμασία, αναγκαστήκαμε να νοικιάσουμε μία κατοικία με υψηλό κόστος, το ήμισυ του οποίου καλύπτεται με θυσία από την νεωκόρο, ενώ το υπόλοιπο επιβαρύνει εμένα προσωπικά. Παλαιότερα, οι λειτουργίες τελούνταν συχνά σε καθολικό ναό στο Fort-de-France, την πρωτεύουσα, καθώς και σε ένα παλαιό παρεκκλήσι στο Carbet, στα βορειοδυτικά του νησιού.
Η απουσία μόνιμου χώρου λατρείας μας ανάγκαζε να υποβαλλόμαστε σε μία επίπονη και επαναλαμβανόμενη διαδικασία. Κάθε Σάββατο μεταφέρουμε με κόπο όλα τα απαραίτητα για την Θεία Λειτουργία (την Αγία Τράπεζα, τις εικόνες, τους σταυρούς, τα κηροπήγια, τα λειτουργικά σκεύη, τα καλύμματα και λοιπά ιερά αντικείμενα) και μετά το πέρας της τα επιστρέφουμε εκ νέου πίσω. Αυτό το εβδομαδιαίο ταξίδι, από το Morne Vert προς το Fort-de-France και πίσω, είχε καταστεί μία ιερή ρουτίνα, δείγμα της αφοσίωσης και της πίστης στον Κύριό μας.
Η απόκτηση ενός μόνιμου ναού δεν αποτελεί απλώς ανάγκη αλλά προϋπόθεση για την συνέχιση και την εδραίωση της ορθοδόξου μαρτυρίας στον τόπο αυτό. Απευθύνουμε, λοιπόν, έκκληση σε όλους τους φίλους και δωρητές του Ιεραποστολικού Συνδέσμου «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» να συνδράμουν στο μέτρο των δυνατοτήτων τους, ώστε η Ενορία μας να αποκτήσει έναν μόνιμο ναό. Η ανάγκη αυτή μπορεί να καλυφθεί με την αγορά ενός προκατασκευασμένου ναού, ο οποίος θα αγοραστεί στην Ελλάδα και θα μεταφερθεί στην συνέχεια εδώ.
Είμαστε βέβαιοι ότι η θεία Πρόνοια, η οποία ουδέποτε εγκαταλείπει το έργο της Εκκλησίας μας, θα αναδείξει τους εκλεκτούς εκείνους ανθρώπους, που θα συνδράμουν γενναιόδωρα στην ευόδωση του ιερού αυτού σκοπού.
Ιερομόναχος Λάζαρος Φιλοζέν
Υπεύθυνος Ιεραποστολικού Κλιμακίου Μαρτινίκας
Αγαπητοί μου αδελφοί,
Παρότι αποφεύγω να αρθρογραφώ, στην παρούσα περίπτωση της Μαρτινίκας αισθάνομαι την ανάγκη να κάνω μία εξαίρεση, προκειμένου να αναδείξω το αφανές και θυσιαστικό έργο που επιτελεί ο π. Λάζαρος Φιλοζέν στην υπερπόντια αυτή περιοχή της Γαλλίας μεταξύ της Καραϊβικής και του Ατλαντικού.
Εκεί όπου μόνο ο Θεός τον επισκέπτεται, ο π. Λάζαρος εργάζεται κηρυκτικά και αγιαστικά για τους ντόπιους Μαρτινικανούς χωρίς μόνιμο ναό. Ωστόσο, η ιδιαιτερότητα του απρόσιτου της περιοχής έχει και ένα θετικό. Ο όποιος προκατασκευασμένος ναός δωρηθεί στην Ενορία, δεν θα δασμολογηθεί κατά τον εκτελωνισμό.
Στηρίζομαι στην δική σας βοήθεια για να υλοποιηθεί αυτή η ευλογημένη πράξη αγάπης και φιλαδελφίας. Ένας προκατασκευασμένος ναός «από τα δικά σας χέρια» να ταξιδέψει μέχρι την μακρινή Μαρτινίκα, για να στεγάσει τα μυστήρια του Χριστού.
Μετ’ ευχών,
† Ο Μεξικού Ιάκωβος
