«Μακάριοι οἱ νεκροί οἱ ἐν Κυρίῳ ἀποθνήσκοντες ἀπ᾿ ἄρτι… ἵνα ἀναπαύσωνται ἐκ τῶν κόπων αὐτῶν· τά δὲ ἔργα αὐτῶν ἀκολουθεῖ μετ᾿ αὐτῶν» (Αποκ. 14,13).
Με βαθυτάτη συγκίνηση πληροφορηθήκαμε την κοίμηση του Γέροντος Μητροπολίτου πρώην Γάνου και Χώρας κυρού Αμφιλοχίου (Τσούκου), ενός ζηλωτή και αγωνιστή Ιεραποστόλου, που με υποδειγματική αφοσίωση και θυσιαστικό πνεύμα διακόνησε το ιεραποστολικό σκάμμα της Αφρικής, κηρύττοντας το Ευαγγέλιο του Χριστού «πάση τη κτίσει».
Ο κυρός Αμφιλόχιος (κατά κόσμον Αδαμάντιος Τσούκος), γεννήθηκε το 1938 στη Λάρδο της Ρόδου. Φοίτησε στην Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή και το 1959 ενεγράφη στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Το 1962 εκάρη μοναχός στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και χειροτονήθηκε Διάκονος. Το επόμενο έτος χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και έλαβε το πτυχίο της Θεολογίας. Από το 1964 έως το 1968 βρέθηκε στην Πάτμο, κοντά στον Γέροντα (και νυν Όσιο) Αμφιλόχιο Μακρή, διακονώντας την Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού. Το 1969 διορίστηκε Καθηγητής στην Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή, ενώ το 1972 μετέβη στην Αφρική όπου εργάστηκε ως ιεραπόστολος στην Κένυα, στην Τανζανία και στο Ζαΐρ. Το έτος 1974 έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη στον Ιερό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στο Λουμπούμπασι του Κονγκό και το 1978 επέστρεψε στην Πατμιάδα σχολή, όπου και δίδαξε έως το 1989. Το έτος εκείνο διορίστηκε Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και έναν χρόνο αργότερα ενθρονίστηκε Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Θαρρίου. Το 2005 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Ερυθρών, Βοηθός Επίσκοπος της Μητροπόλεως Ρόδου, και στη συνέχεια εξελέγη Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας. Το 2018 εξελέγη Μητροπολίτης Γάνου και Χώρας και τέσσερα χρόνια αργότερα παραιτήθηκε για λόγους υγείας.
Βαριά η απώλεια για την Εκκλησία ενός εκλεκτού, διαπρεπούς, χαρισματικού και ικανότατου Αρχιερέως. Η Ορθόδοξη Ιεραποστολή δικαίως θρηνεί τον άοκνο, ταπεινό και ακαταπόνητο εργάτη του Αμπελώνος του Κυρίου στην αφρικανική γη, που υπηρέτησε με φιλανθρωπία όλους τους ανθρώπους, δίχως διακρίσεις φυλής, θρησκείας και καταγωγής.
Οφείλουμε μεγάλη ευγνωμοσύνη για το πολυσχιδές πνευματικό και κοινωνικοανθρωπιστικό έργο στις χώρες της Κένυας, της Τανζανίας και του Κονγκό, αλλά κυρίως για το φρόνημα, το ήθος και τον τρόπο ζωής που με απλότητα και με απροσποίητη ευγένεια προσέφερε.
Φιλόθεος, φιλόχριστος και φιλακόλουθος αναλωνόταν συνεχώς για την μαρτυρία του ονόματος του Ιησού Χριστού, χωρίς να υπολογίζει κόπους, μόχθους, θυσίες, ασθένειες και κάθε είδους εμπόδια που ανέκυπταν.
Στην πολυκύμαντη ιερατική του διακονία στάθηκε με ιδιαίτερο σεβασμό στον ανθρώπινο πόνο, προσφέροντας παραμυθία και συμπόνια στις χήρες, τα ορφανά και τους εμπερίστατους νεοφωτίστους αδελφούς μας στην Μαύρη Γη και στον Ειρηνικό Ωκεανό, τους οποίους πάντοτε ο Γέροντας καθοδηγούσε με την πνευματικότητά του, την αγάπη, τη σύνεση και την υπομονή.
Αξιομακάριστε Γέροντα Αμφιλόχιε, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ας σε αναπαύσει ως ουρανοπολίτη της βασιλείας Του και ας σε κατατάξει εν χώρα ζώντων και τόπω αναπαύσεως μετά των Αγίων και Δικαίων. Η ψυχή σου πλέον αγάλλεται κοντά στον Γέροντά σου, τον Όσιο Αμφιλόχιο Μακρή, και στον συνεχιστή σου, τον Ιεραπόστολο του Κονγκό π. Κοσμά Γρηγοριάτη.
Η μνήμη σου ας είναι αιωνία.
