Αν κάποιος προσέξει τον χάρτη της Αφρικής, θα διακρίνει στο κέντρο μία μικρή χώρα, ίση με την Πελοπόννησο, το Μπουρούντι. Θεωρείται η καρδιά της Αφρικής και, όχι τυχαία, έχει το σχήμα της. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, από τα ψημένα από τον ήλιο αυτά χώματα, πήρε ο Θεός τον πηλό και με νερό από την πηγή του Νείλου έπλασε τον άνθρωπο. Γι’ αυτό στις αρχέγονες τελετουργίες τους έχουν έντονη αυτή την γέννηση της ανθρώπινης ύπαρξης και ζωής. Έχουν σεβασμό προς την φύση και ο,τι τους προσφέρει και συνυπάρχουν αρμονικά χωρίς να την «βιάζουν».
Σ’ αυτόν εδώ τον τόπο, πριν από έναν αιώνα περίπου, όταν ήταν στην κυριαρχία πρώτα των Γερμανών και μετά των Βέλγων, βρέθηκαν οι Έλληνες, για να βελτιώσουν τις συνθήκες της ζωής τους. Πρόκοψαν, προόδευσαν και κάποιοι ρίζωσαν. Έτσι στα μέσα της δεκαετίας του 1950, έχτισαν τον περικαλλή Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, του οποίου τα εγκαίνια τελέστηκαν στις 27 Μαρτίου 1960 από τον πρώτο Μητροπολίτη Κεντρώας Αφρικής Κυπριανό Παπαδόπουλο (1958-1973), όταν ο τότε Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Χριστοφόρος Β μερίμνησε να δημιουργήσει αυτή την Μητρόπολη. Αυτή ήταν η αρχή για το ιεραποστολικό έργο στην περιοχή.
Από το 2024 η Ιερά Επισκοπή περιλαμβάνει μόνο το κράτος του Μπουρούντι και με τις ευχές του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β , το ιεραποστολικό κλιμάκιο, το οποίο αποτελείται μόνον από ιθαγενείς ιερείς και στελέχη, συνεχίζει το έργο των προκατόχων Αρχιερέων.
Πρώτη μέριμνα ο ανακαινισμός των Ιερών Ναών και το χτίσιμο νέων. Έργο δύσκολο και επίπονο. Ο,τι έγινε και γίνεται είναι από τις προσευχές και τις προσφορές αδελφών μας από την Ελλάδα και την Ρουμανία. Κάποιες φορές μένουμε μόνοι, χωρίς την βοήθεια κανενός, βρίσκοντας κλειστές πόρτες και τότε είναι που αισθανόμαστε το άγγιγμα και την επέμβαση του Θεού και αυτό είναι που μας δίνει δύναμη να συνεχίζουμε.
Ο κάθε Ναός στην επαρχία γίνεται κέντρο αναφοράς των ανθρώπων που γνώρισαν την αλήθεια του Ευαγγελίου. Μέσα στην πανσπερμία των θρησκειών και των Χριστιανικών Δογμάτων και μεταξύ αυτών δυστυχώς και ομόδοξης Ορθόδοξης εισβάλουσας Εκκλησίας, δίνουμε το «παρών». Προσπαθούμε όχι μόνον να μεταλαμπαδεύσουμε την Ορθόδοξη Παράδοση, αλλά και να ανακουφίσουμε τους αδελφούς μας από τις αρρώστιες (κυρίως την ελονοσία), την πείνα, την δίψα και να τους προσφέρουμε γνώσεις και τέχνες.
Μία σημαντική προσφορά είναι η ετήσια διάθεση καρτών υγείας, για να έχουν δωρεάν πρόσβαση στα κρατικά Νοσοκομεία αδελφοί μας απομακρυσμένων περιοχών. Η Ιερά Επισκοπή αναλαμβάνοντας τα έξοδα, με ατομικό κόστος πέντε ευρώ ετησίως, περιθάλπει πάνω από δύο χιλιάδες άτομα. Όπως επίσης φροντίζει και για τον εμβολιασμό μικρών παιδιών. Και αυτά με την συνεργασία των τοπικών υγειονομικών φορέων.
Τα Σχολεία μας, Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο και Τεχνική Σχολή, στην περιοχή της Μπουραμάτας, αριθμούν συνολικά 1.200 παιδιά. Με την άριστη συνεργασία την οποία έχουμε με το Υπουργείο Παιδείας, καταφέραμε να έχουμε διδακτικό προσωπικό διορισμένο από το Κράτος του Μπουρούντι. Βέβαια η συντήρηση των σχολικών εγκαταστάσεων, ο σχολικός εξοπλισμός και η σίτιση είναι ευθύνη της Ιεράς Επισκοπής και κάνουμε ο,τι μπορούμε για να είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας. Αυτή την στιγμή ιδιαίτερη φροντίδα χρειάζεται το Δημοτικό Σχολείο. Το βασικότερο πρόβλημα για τα Σχολεία μας είναι ότι δεν έχουν παροχή ρεύματος και ύδρευσης.
Το πολυτιμότερο αγαθό, που είναι το νερό, βρίσκεται σε απόσταση κάποιων χιλιομέτρων. Γι’ αυτό απευθυνόμαστε στην αγάπη σας να μας βοηθήσετε. Αυτά τα οποία είναι δεδομένα στην Ελλάδα η στις ανεπτυγμένες χώρες, δεν είναι εδώ. Μία γεώτρηση θα λύσει το πρόβλημα όχι μόνον των Σχολείων μας αλλά και των κατοίκων της περιοχής.
Είναι λυπηρό να βλέπει κανείς τα παιδιά να μην μπορούν να έρθουν στο Σχολείο, γιατί θα πρέπει πρώτα να περπατήσουν μία απόσταση τεσσάρων χιλιομέτρων, για να μεταφέρουν από την κοντινότερη γεώτρηση ένα μπιτόνι καθαρό πόσιμο νερό στο σπίτι και μετά να έρθουν στο Σχολείο. Και αυτό δεν συμβαίνει μόνον εκεί. Κάθε Ενορία μας έχει το ίδιο πρόβλημα.
Αδελφοί μας, εσείς που θα γίνετε μέτοχοι των αναγκών μας διαβάζοντας αυτές τις γραμμές, μην μας ξεχνάτε. Υπάρχει και ένας άλλος κόσμος, ο οποίος ζει σε άλλες, διαφορετικές συνθήκες. Προσπαθούν και αγωνίζονται για την καθημερινή τους επιβίωση. Και βέβαια δεν είναι όλοι στην ίδια κατάσταση, αλλά έχουμε χρέος να βοηθήσουμε, έναντι του Ευαγγελικού Λόγου και του ανθρωπισμού μας, έστω και έναν πεινασμένο, διψασμένο, γυμνό, άρρωστο, άστεγο, φυλακισμένο, τον κάθε κουρασμένο στην ζωή. Ο Θεός να σας χαρίζει πλούσια τα ελέη Του.
Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μπουζουμπούρας και Μπουρούντι κ. Ισαάκ
