Η τέλεια αγάπη θα φτάσει πολλές φορές και μέχρι τον θάνατο. Μα ποτέ δεν θα αντικρύσει τον θάνατο, “ως αποθνήσκοντες και ιδού ζώμεν” (Β΄ Κορ. 6,9). Το ίδιο ισχύει και για τον άνθρωπο. Θα φτάσει στην παίδευση και στην ταλαιπωρία, στην λύπη, στην φτώχεια, στην τέλεια στέρηση. Μα πάντα θα είμαστε ζωντανοί, κοντά στον Χριστό, “ως παιδευόμενοι και μη θανατούμενοι, ως λυπούμενοι αεί δε χαίροντες, ως πτωχοί πολλούς δε πλουτίζοντες, ως μηδέν έχοντες και πάντα κατέχοντες” (Β΄ Κορ. 6,9-10).
Αυτές οι σκέψεις, αγαπητοί μου αδελφοί, ήλθαν στον νου μου, βλέποντας τον άδικο πόλεμο να “επισκέπτεται” τώρα πια και την επαρχία μας και να ταλαιπωρεί ήδη τις αθώες υπάρξεις της γειτονικής Επισκοπής της Γκόμα, με τον φόβο και την πιθανότητα, άμεσα να επεκταθεί και σε εμάς το κακό.
Στους δρόμους χιλιάδες νεκροί με το νερό και το ηλεκτρικό να είναι κομμένα, με τους άναρχους τυχοδιώκτες να λεηλατούν τα μαγαζιά, τα σπίτια, τα νοσοκομεία και με τους ανθρώπους να βασανίζονται να βρουν τα προς το ζην. Με τα νεκροτομεία να έχουν γεμίσει και τα φάρμακα να έχουν εξαφανιστεί. Με τους χιλιάδες απεγνωσμένους πρόσφυγες να βαδίζουν στο άγνωστο, ψάχνοντας μια φωλιά, μια τρύπα, ένα καταφύγιο, για να γλυτώσουν από την παραφροσύνη του πολέμου. Βλέποντας όλες αυτές τις εικόνες, σκέφτομαι τι άραγε περιμένει όλες αυτές τις υπάρξεις που φεύγουν τόσο άδικα, τόσο γρήγορα, τόσο μαρτυρικά από αυτήν την ζωή; Ο Θεός δεν είναι άδικος!
Αγαπητοί μου αδελφοί, παρ’ όλο που οι δυσκολίες των τελευταίων μηνών είναι ανυπέρβλητες, παρʼ όλο που η λύπη και η αγωνία μου έχουν ανέλθει σε ένα μέγιστο βαθμό, καθώς η εν γένει κατάσταση, τόσο στον κόσμο που μου έταξε ο Κύριος να διακονήσω, όσο και παγκοσμίως, χαρακτηρίζεται πλέον από την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια, βρίσκομαι στον αγώνα με τις προσευχές σας και η ελπίδα παραμένει άσβεστη και αμείωτη. Αυτή είναι η λαχτάρα μου, να δω την Επισκοπή μας να προκόπτει και να αυξάνεται με την Χάρη και το έλεος του Τριαδικού Θεού.
Αυτή είναι η μεγάλη και ανείπωτη χαρά των Ιεραποστόλων. Αυτή η προσδοκία, είναι λοιπόν που μετατρέπεται μέσα μας σε πανήγυρη με τον χρόνο και μας ποτίζει με την ελπίδα του Κυρίου, η οποία είναι το “μάννα” της Ιεραποστολής, αλλά και του κάθε ανθρώπου επί της γης.
Οι Ναοί μας γεμίζουν μέρα με την μέρα. Είπα πολλάκις ότι το έργο της θεμελίωσης της νεοσύστατης Επισκοπής μας και αργότερα της ανάπτυξής της, δεν είναι προσωπικά κανενός και φυσικά ούτε δικό μου. Ήδη, στην πρώτη μας Εκκλησία των Αγίων Άννης και Αικατερίνης, με την βοήθεια φίλων και δωρητών του Ιεραποστολικού Συνδέσμου «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» ολοκληρώσαμε το δεύτερο πηγάδι στην περιοχή του Κισανγκάνι. Πριν λίγες μέρες τοποθετήσαμε την ηλεκτρική αντλία νερού και το νερό έφθασε στην δεξαμενή που κατασκευάστηκε πλησίον του πηγαδιού, από το οποίο θα αντλούν όλοι νερό, αυτό το τόσο απαραίτητο για την επιβίωση των Αφρικανών αγαθό.
Αλλά και με ακόμα μεγαλύτερη χαρά και ικανοποίηση σας ανακοινώνουμε ότι ήδη αρχίσαμε την οικοδόμηση του δεύτερου Ιερού Ναού των Αγίων Αθανασίου και Λαζάρου στην περιοχή της λίμνης του Άμπερτ, στα ανατολικά σύνορα με την Ουγκάντα.
Ο ισαπόστολος Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός δίδασκε ότι είναι προτιμότερο να έχεις σχολεία, παρά να έχεις βρύσες και ποτάμια, γιατί η βρύση ποτίζει το σώμα, ενώ το σχολείο την ψυχή. Θα ήθελα να παρακαλέσω την αγάπη σας, όσοι δύνανται να συμβάλουν στην οικοδόμηση του πρώτου μας σχολείου, το οποίο θα είναι αφιερωμένο στον Άγιο Νεκτάριο, ας μη διστάσουν να επικοινωνήσουν μαζί σας. Ένα σχολείο δίνει ζωή στην Εκκλησία, ενώ η Εκκλησία δίνει την πνευματική μόρφωση στα παιδιά. Το σχολείο θα χτιστεί σταδιακά και κάθε τμήμα του θα στοιχίσει περί τις 10.000 €.
Θερμώς ευχαριστώ το Διοικητικό Συμβούλιο, τα μέλη και τους δωρητές του Ιεραποστολικού Συνδέσμου «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» για την αγάπη και την στήριξη που παρέχετε στον αγώνα μας, παρ’ όλη την οικονομική δυσκολία της εποχής μας. Αλλά το δίλεπτο της χήρας είναι αυτό που συμβάλλει στην δημιουργία και την υλοποίηση του θαύματος.
Μια νέα Ορθόδοξη Επισκοπή γεννιέται στην καρδιά της Αφρικής. Ένας νέος Ήλιος ανατέλλει στο σκοτάδι ενός κόσμου, που μόλις τον γνωρίζουμε και μας γνωρίζει.
† Ο Μπούνιας & Κισανγκάνι Πολύκαρπος
