Επικοινωνούμε μαζί σας για μία ακόμη φορά προκειμένου να σας ευχαριστήσουμε για την μέχρι τώρα προσφορά σας προς ανακούφιση του ποιμνίου της Επισκοπής μας. Συνεχίζουμε την πολύπλευρη ιεραποστολική μας διακονία με τις ευχές του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου, από τον οποίο μεταφέρω σε όλους σας την αγάπη και την ευλογία Του.
Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ενημερώσουμε ότι τα θέματα που υπήρχαν με το οικόπεδο στην περιοχή του Μαγιούγκε, με την χάρη και ευλογία του Θεού, της Υπεραγίας Θεοτόκου, των Αγίων αλλά και με την δική σας συμβολή λύθηκαν και έχουμε ήδη προχωρήσει την ανοικοδόμηση των κτιρίων του Σχολείου και του Ορφανοτροφείου στην Ενορία Αγίων Αναργύρων. Πλέον εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στην αγάπη του Θεού, ώστε με την βοήθειά σας να μπορέσουμε να φέρουμε εις πέρας το ευλογημένο αυτό έργο.
Προς εκπλήρωση αυτού του σκοπού απευθυνόμαστε στους φίλους και δωρητές του Ιεραποστολικού Συνδέσμου, από το περίσσευμα της αγαπώσας καρδιάς τους, να βοηθήσουν και να ανακουφίσουν τους πονεμένους συνανθρώπους μας στις εσχατιές της Επισκοπικής μας περιφερείας και πρωτίστως να απαλύνουν τον πόνο των μικρών, φτωχών και ορφανών, παιδιών, για τα οποία το συγκρότημα αυτό θα αποτελεί μία Εστία Αγάπης.
Έχοντας εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού, εκφράζουμε και πάλι την ευγνωμοσύνη μας για το έργο αυτό και παρακαλούμε να προσεύχεσθε για την ευόδωση της ιεραποστολικής μας διακονίας. Ενθυμούμενοι το ευαγγελικό λόγιό του Κυρίου μας, ότι «ο μεν θερισμός πολύς, οι δε εργάται ολίγοι» (Λουκ. 10,2), κρούουμε την πόρτα της καλής και αγαθής καρδιάς σας, για να την ανοίξετε και να χωρέσετε μέσα της όλα αυτά τα παιδιά. Παιδιά που προέρχονται από πολλές και διαφορετικές περιοχές, με ποικίλες διαφορές στον πολιτισμό, την γλώσσα και την θρησκεία, και να τα βοηθήσετε ώστε να έχουν πρώτα την δυνατότητα του ζην, για να μπορέσουν έπειτα να αγωνιστούν και για το ευ ζην.
Σας βεβαιώνουμε ότι τα λόγια αυτά δεν είναι ποιητικά, ούτε αποτελούν επίκληση στα φιλάνθρωπα αισθήματα και συναισθήματά σας. Είναι η πραγματικότητα, την οποία, με πολύ πόνο ψυχής, προσπαθούμε καθημερινά να υπηρετήσουμε για χάρη αυτών των ευλογημένων ψυχών.
Όλα τα έργα που πραγματοποιούνται με την δική σας τεράστια προσφορά δεν θα έχουν ουσιαστικό νόημα, εάν δεν υπάρξει συνέχεια. Τα κτήρια που ανοικοδομούνται, τα πηγάδια που ανοίγονται και όλα όσα υλοποιούνται δεν αρκούν από μόνα τους, αν δεν υπάρξουν άνθρωποι που θα τα εκτιμήσουν, θα τα συντηρήσουν και θα τα επαυξήσουν. Και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς το υπέρτατο αγαθό της δια βίου μάθησης και της ολοκληρωμένης μόρφωσης, τόσο της τεχνικής όσο και της πνευματικής.
Στο σημείο αυτό, θα θέλαμε να αναφέρουμε στην αγάπη σας ένα περιστατικό που μας συνέβη κατά την διάρκεια περιοδείας μας στην επισκοπική μας περιφέρεια, ώστε να διαπιστώσετε τον αντίκτυπο που έχουν οι κόποι και οι θυσίες σας στα πνευματικά μας παιδιά.
«Κάποια ημέρα, σε επίσκεψή μας σε μία περιοχή, με πλησίασε μία γυναίκα και, με πόνο ψυχής, μου είπε ότι θέλει να μου δώσει το παιδί της. Αρχικά νόμισα πως επιθυμούσε να το προσφέρει για να διακόνησει στο Ιερό Βήμα. Η επιμονή της, όμως, και ο τρόπος με τον οποίο μας μιλούσε, μας έκαναν να αντιληφθούμε ότι επρόκειτο για κάτι βαθύτερο.
Σκεφθήκαμε τότε μήπως ήθελε να το αφιερώσει στην Εκκλησία. Και πάλι, όμως, αισθανόμασταν ότι υπήρχε κάτι ακόμη πιο ουσιαστικό. Τότε η μητέρα, κοιτάζοντάς μας, μας είπε λόγια συνταρακτικά: ότι ήθελε να μας δώσει το παιδί της όχι επειδή δεν το αγαπά η θέλει να το ξεφορτωθεί, αλλά επειδή το αγαπά υπερβολικά και υποφέρει βλέποντας πως αδυνατεί να το φροντίσει.
Έτσι, στρέφοντας το βασανισμένο πρόσωπό της προς την Εκκλησία – την κιβωτό που διασώζει και διατρέφει όσους επιθυμούν την σωτηρία– αποφάσισε ότι είναι προτιμότερο να στερηθεί το σπλάχνο της για να ζήσει, παρά να το κρατήσει κοντά της και να απειλείται η ίδια του η ζωή από τις στερήσεις».
Αυτή είναι η Εκκλησία του Χριστού! Η Εκκλησία που οι άνθρωποι την θεωρούν φιλόστοργη Μητέρα, η οποία φροντίζει όλα τα παιδιά της. Η αφιέρωση των παιδιών στην Εκκλησία αποτελεί έμπρακτη εμπιστοσύνη στο θείο θέλημα, όπως οι γονείς της Παναγίας μας αφιέρωσαν το παιδί τους στον Θεό, αλλά και βεβαιότητα σωτηρίας, όπως συνέβη με την οικογένεια του Νώε, όταν όσοι εισήλθαν στην κιβωτό, δηλαδή στην Εκκλησία, σώθηκαν.
Ως πνευματικός πατέρας και ποιμενάρχης του ποιμνίου που μας εμπιστεύθηκε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, δεν μπορώ παρά να σας ευχαριστήσω για όσα προσφέρετε σε όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά μας και να σας διαβεβαιώσω ότι τα ονόματά σας είναι γραμμένα με ολόχρυσα γράμματα στο βιβλίο της καρδιάς μας και αποτυπωμένα στο Ποτήριο της Ζωής.
Εύχομαι καλή και ευλογημένη Τεσσαρακοστή και καλό αγώνα στο στάδιο των αρετών που άνοιξε ενώπιόν μας. Είθε όλοι να έχουμε την εξ ύψους δύναμη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ώστε να υπερβούμε τις παγίδες του Διαβόλου, να στεφανωθούμε νικητές στο τέλος του αγώνα και να αξιωθούμε να προσκυνήσουμε τα Άγια Πάθη Του και να συνεορτάσουμε μαζί Του την εκ νεκρών Ανάστασή Του.
Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Τζίντζας και Ανατολικής Ουγκάντας κ. Σίλβεστρος
