Μένουμε άφωνοι καθώς παρακολουθούμε την πορεία της σημερινής Διεθνούς Κοινότητας, που μένει σε εξαγγελίες προγραμμάτων αλληλεγγύης μόνον αλλά συγχρόνως ανάλγητη, απάνθρωπη και άπονη στο δράμα των λαών του Τρίτου Κόσμου. Μιας Διεθνούς Κοινότητας που παρά τις όποιες καλές προθέσεις και αποφάσεις λαμβάνει, συντηρεί σε μεγάλο βαθμό τις κοινωνικές ανισότητες και μένει άπραγη στις φυσικές καταστροφές των υπανάπτυκτων χωρών από σεισμούς, πλημμύρες, ξηρασίες, επιδημίες, εμφυλίους κ.λπ.
Που είναι η αλληλεγγύη που επαγγέλλονται οι Διεθνείς Οργανισμοί όταν σήμερα εξήντα εκατομμύρια παιδιά της Αφρικής δεν έχουν το καθημερινό φαγητό τους;
Αλλά και εμείς, ο καθένας ξεχωριστά, τι κάνουμε για να συμβάλουμε στο ελάχιστο στην αντιμετώπιση της γενικότερης ανθρωπιστικής κρίσης του πλανήτη μας; Τι κάνουμε για τους συνανθρώπους μας ανεξαρτήτου φυλής, θρησκείας, εθνότητας;
Ποια είναι η προσωπική μας βοήθεια στον κοινωνικό μας περίγυρο, στη γειτονιά μας στους αναγκεμένους συμπολίτες μας και στην συνέχεια βεβαίως στους λαούς που υποφέρουν από την πείνα, την έλλειψη νερού, την στέγαση, την υγειονομική περίθαλψη;
Πόσες φορές σκεφτήκαμε να κρατήσουμε γεμάτο το πιάτο του πεινασμένου παιδιού της Αφρικής; Το να συμπονάς και να λυπάσαι δεν αρκεί!
Πόσες φορές σκεφτήκαμε να κρατήσουμε γεμάτο το πιάτο του πεινασμένου παιδιού της Αφρικής; Το να συμπονάς και να λυπάσαι δεν αρκεί!
Ναι! Μπορούμε και πρέπει να κάνουμε αυτό που επιτάσσει η συνείδηση μας. Η ελάχιστη βοήθεια μας είναι ζωή, είναι δώρο αγάπης στον συνάνθρωπο μας που την έχει ανάγκη.
Ο Οργανισμός μας τριάντα χρόνια τώρα έχει αναπτύξει τεράστιο κοινωνικό έργο στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Μέσα από την ιστοσελίδα www.ierapostolos.gr γνωρίστε τις δράσεις μας και στηρίξτε μας.
